Harim-n

لحظه‌ی دلتنگی

✅خداوند عهده دار کار حضرت یوسف شد

پس قافله ای را نیازمند آب نمود
تا او را از چاه بیرون آورد

🍃سپس عزیز مصر را نیازمند فرزند نمود
تا او را به فرزندی بپذیرد

🍂سپس پادشاه را محتاج تعبیر خواب کرد
تا او را از زندان خارج کند

🍃سپس همه مصریان را نیازمند غذا نمود
تا او عزیز مصر شود

🍂اگر خدا عهده دار کارت شود …
همه عوامل خوشبختی
را بدون اینکه احساس کنی
برایت آماده میکند

فقط با صداقت بگو
🍀وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ (غافر/۴۴)
🌼کارم را به خدا می سپارم همانا خدا به حال بندگانش بینا و آگاهست.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

من قدرتمند

🍂🍂🍂🍂🌴🌲

فصل قطع درختان که می‌رسد؛
تنومندترین درخت‌ها
برای بریدن انتخاب می‌شوند
و کسی با درختان کوچک کاری ندارد.

محال است موفق باشی و دشمنی
نداشته باشی !
محال است در اندیشه‌ی آسمان باشی
و در اندیشه‌ی زمین زدنت نباشند !
که ارّه به دست‌ها همیشه نگاهشان
به تنومندترین درخت‌هاست.

باید آن‌قدر رشد کرده و قد کشیده
‌باشی که زیر سایه‌ی اقتدارت بایستند
و با ولع، سودای به زیر کشیدنت را داشته‌باشند.

اگر از کنارت عبور می‌کنند
و کاری به کارت ندارند،
یعنی هنوز به اندازه‌ی کافی رشد نکرده‌ای…

خطاب به اونایی میگم که همیشه همه جا ازشون حرف زده میشه تو همه امورشون مردم تجسس میکنن و دنبال آتو ازشون هستن
این اصلا بد نیست به خودت نگاه کن ببین چقدر بزرگ و تنومند هستی که دنبال زمین زدنت هستن ❤️😍😁
وقتی شنیدی کسی پشت سرت حرف زده قشنگ تکیه کن به صندلی چرم و راحت خدا و بسپار بهش بگو من راحت نشستم و منتظر حرکت تو هستم ♥️😍🌈

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

کفش هایی از جنس وطن

تمام تلاشمان برای دفاع از خاک وطن بود. لحظه به لحظه عرصه برای بچه هایمان تنگ و تنگ تر می شد. پشت خاک ریز ها پر شده بود از مجروح ها ولی باز هم با چنگ و دندان برای دفاع از خاک میهن می جنگیدند. بچه ها فریاد می زدند فقط یک قدم بیاید تا قلم کنیم پای کثیفتان را ……… همه چند روزی بود پوتین از پا در نیاورده بودیم. انگار پوتین ها عضوی از بدنمان شده بود …….. لحظه ی غروب آفتاب ، غم عجیبی تمام خاکریز را پر کرده !!!!!!!!!!!!!!!! سکوت مخوفی همه جا را پر کرده بود . سنگینی عجیبی درون سینه ام حس می کردم!!!!!!!!!!!! در چهره ی بچه ها دلهره را می شود حس کرد.در این هنگام به خودم قولی دادم نگاهی به پا هایم انداختم ؟؟؟؟؟ خواهش می کنم تا آخرین لحظه هوایم را داشته باشید .می خواهم با همین پاها از خاک پاک ملت زحمت کشم دفاع کنم . با من بمانید تا کفشی برایتان بدوزم از جنس وطن کفشی بدوزم با رنگ و بوی شلمچه کفشی بدوزم باغیرت برای مردم غیور؟؟؟؟؟؟؟ کفشی از جنس دفاع ،محکم همانند مرزبان های کشورم. سکوت شکست با شکستن سکوت پاهایم کنارم روی خاک شلمچه در خون غرق شدند. با شلیک توپ دشمن پاهایم قطع شد. ولی امیدم نه .قولم نه ده سال بعد از پیروزی با افتخارمان تمام تلاشمان را کردیم برای رسیدن به آرزوی دیرینه یمان. قلم کردن پای دشمن و همین طور هم شود. کارگاه تولیدی کفش خاکریز با چند نفر از دوستان دوران جنگ که تخصصی در زمینه تولید کفش داشتن افتتاح شد . با این هدف که جلوی ورود کفش های غیر ایرانی گرفته شود . با شعار:« ما می توانیم فقط حامیمان باشید.»

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

خاطرات دختری به نام ایران

خاطرات دختری به نام ایران ……………….

تمام رویایش یکباره به فراموشی سپرده شد………

زمستان را به امید زیبایی بهار سپری می کردیم . من و بهمن برادرم را می گویم از من کوچکتر است. دور از تمام سختی ها و دغدغه های روزمره گی دلخوشی مان شده بود جمع کردن پول تو جیبی هایمان برای خریدن اسباب بازی و چشم به راه بهار تا با بچه های فامیل با اسباب بازی جدید بازی کنیم . دوهفته مانده به پایان اسفند ماه پدر در خانه مانده بود. مادر مثل مرغ پر کنده از درون شعله ور بود . اما به روی ما نمی آورد ، ما با تمام کودکیمان این رفتار را درک می کردیم ،حتما اتفاق مهمی بود که فکر مادر این گونه مشغول بود. از روزهای قبل بیشتر به پدر محبت می کرد وقربان صدقه ی او می رفت . نگرانی را می شود در نور دیده مادر حس کرد. یک هفته گذشت و پدر همچنان مضطرب در خانه مانده بود مادر برای کم کردن فشار عصبی پدر مدام دور و بر او می چرخید و او را از فکر و خیال بیرون می آورد . هنوز نفهمیدم که چرا پدر سر کار نمی رود. پدر اوضاع روحی خوبی نداشت مادر برای عوض شدن حال و هوای او از عمو خواست تا شب به خانه ما بیاید .بعد از شام عمو سر صحبت را باز کرد پدر با سردی به او گفت : خبری نیست جز بیکاری ،دیگر از کار خبری نیست . کارخانه پارچه بافی تعطیل، صدای پدر می لرزید و اوج می گرفت :خدا لعنت کند وارد کننده های پارچه را مگر پارچه های خودمان چه ایرادی دارند . همه ی کارکنان از کار بیکار شده بودند . از حقوق هم خبری نبود. نگرانی پدر به ما هم منتقل شد. پدر حرف می زد و من فقط برهم خوردن لب های پدر را می دیدم .گوش هایم سنگین شده بود .مات و مبهوت به پدر خیره شده بودم . حرف های پدرم با بغض و عصبانیت بود .مدام سینه اش را فشار میداد و لعنت میفرستاد به واردات بی رویه اجناس خارجی که باعث بی کاری 300 نفر آن هم شب عید شده بود. صبح روز بعد از خواب که بیدار شدم کسی خانه نبود. با نگرانی تلفن را برداشتم با مادر تماس گرفتم . صدای مادر صدای همیشگی نبود . از صدای بلندگوی پذیرش فهمیدم بیمارستان هستند مادر گفت نگران نباشید ما زود به خانه می آییم از من خواست هوای بهمن را داشته باشم. چند روزی گذشت …!!!! حقوق ماه های آخر پدر خرج هزینه های سر سام آور بیمارستان شد. پدر باید چند روزی استراحت می کرد . و همچنان از کار خبری نبود . تمام رویاهای سال نو را بقچه کرده درون صندوقچه ی سینه پنهان، تا مبادا پدر بویی ببرد.و باز به قلب مهربانش فشار بیاید .دو روز مانده بود به سال تحویل باید کاری می کردم. دستان خالی مادر، مریضی پدر ، خرج خانه همه و همه فکرم را مشغول کرده بود .به بهانه ی بیرون بردن بهمن سر از بازار در آوردیم . بازار دست فروشها داغ داغ بود.صدایشان تا ته بازارچه می رفت .. کیف و کفش های چینی، روسری های ترک ، لباسهای خارجی همه چی بود بغیر از یک جنس ایرانی. دل را به دریا زدم از چند مغازه دار درخواست کار کردم .قبول نمی کردن همه از سر دلسوزی گفتند بچه که کار نمی کند برو سراغ بازیت.نا امید گوشه ای نشستیم و به دستفروش ها خیره شدیم. دستفروشی که ما را زیر نظر داشت جلو آمد و از ما خواست تا به قول خودش با رئیسشان حرف بزنیم و درخواست کار کنیم.ما هم ماجرا را برای رئیسشان گفتیم او با شروطی که برای ما گذاشت قبول کرد تا برای او کار کنیم. شرط او از این قرار بود که ما تا شب باید 10 روسری برای او بفروشیم اگر این 10 روسری به فروش رفت اجازه دهد ما کار کنیم و مزدمان را روزانه بگیریم. با ترس و بی تجربه گی قبول کردیم ، با بهمن کنار خیابان بسات پهن کردیم……. باید داد می زدیم روسری ……روسری …..روسری اعلاء جنس خارجی روسری دارم …..

کیفیت بی نظیر ؟؟؟؟!!!!!

یک آن تمام بد بختی پدر و وضعیت زندگیمان جلوی چشمانم مرور شد .پدرم بخاطر همین واردات بی رویه بی کار شده بود . پدرم و پدرهای دیگر شب عید، عیدی خوبی نگرفته بودند .آن هم بخاطر همین جنس های بنجلی که بقول خودشال اعلاء بود . ذهنم عجیب درگیر بود . چرا کشورهای بیگانه باید تولید کننده ی روسری و چادر های ما باشند . مگر آنها مدافع حریم ما و موافق حجاب هستند. چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تنها جواب چرای خودم این بود که آنها فقط می خواهند صنعت ما را فلج کنند تولید کننده های ما را از کار بیکار کنند. نگاهی به جنس های توی دستم انداختم و فریاد زدم آی مردم بیایید جنس دارم گران …. جنس دارم به قیمت از دست رفتن 300 خانواده ……کالایی دارم جادویی که هیچ جادوگری توان انجامش را ندارد . بیایید این جادو را از نزدیک لمس کنید ببینید این جادو با پدرم و پدرهایمان چه کرده ؟ بیایید بلای جان تولید داخلی بخرید .بیایید کالائی دارم برای بیکاری و بیچارگی جوان ها یمان بیایید واردات دلسوزانه بخرید بیایید کالای خارجی دارم بپوشید و سر کنید و جار بزنید که غربی ها دلسوز ما هستند .. اشک امانم را بریده بود . حرف هایی که میزدم همه بغض درون سینه پدرم بود من حرف های پدرم را ناخودآگاه بر زبانم جاری می کردم. درونم شعله ور بود. چشمانم کاسه ی خون. دستانم می لرزید من مدافع پدرم بودم.

من ایرانم .ایران 11 ساله ……

برای مشاهده پاورپوینت روی آن کلیک کنید.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

خدایا کنار تو از الودگی ها دورم

امام رضا (ع) فرمود: “آن که به عبادت خداي بزرگ مي ايستد، بايد خود را از آلودگيها پاک کند، از سستي و بي حالي دور باشد و با وضو، خود را براي سخن گفتن با خداي توانا، پاک و آماده سازد".

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

محرم

سلام محرم سلام کربلا
بوی حسین می آید

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

تاخیر نماز

کودکی که بشدت مشغول بازی با والدین است نباید یک مرتبه با شنیدن صدای اذان رها شود، بلکه باید بازی را به گونه ای برنامه ریزی کنیم که قبل از اذان ،بازی او تمام شود یا اگر بتوانیم نماز را جزو بازی او قرار داده و هنگام اذان به نماز مشغول شویم و بلافاصله بعد از تمام شدن نماز ،بازی را ادامه دهیم.اگر هیچ کدام از اینها نشد ،نماز را در کام کودک تلخ نکنیم و بعد از چند دقیقه ،با تاخیر مشغول نماز شویم.

منبع: فرودگاه فرشتگان ، اصغر آیتی،نشر قبسات،1395

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

آیا سخن گفتن سخت‌تر از نوشتن است؟

آیا سخن گفتن سخت‌تر از نوشتن است

بهاء‌الدین خرمشاهی از ضرورت ساده‌گویی و ساده‌نویسی سخن گفت و یادآور شد: بعضی‌ها می‌گویند نوشتن سخت است، اما من گمان می‌برم که سخن گفتن سخت‌تر از نوشتن است.
به گزارش خبرگزاری مهر، بهاءالدین خرمشاهی در نشستی که فرهنگسرای ابن سینا عصر پنجشنبه 5 خرداد به بهانه تجلیل از او برگزار کرد، به برخی ناگفته‌ها از زندگی خود از جمله ترسش از سفر اشاره کرد و همچنین به بیان خاطراتی از دوستان قدیمی‌اش مانند مهدی محقق، غلامحسین دینانی و عباس کیارستمی پرداخته است.
خرمشاهی سخنان خود را در این محفل تقریباً خصوصی با تقدیر از برپاکنندگان آن آغاز کرد و در ادامه با نقل خاطره‌ای از مراسم بزرگداشتش در سال 86 - که توسط همین فرهنگسرا برپا شده بود - گفت: یادش بخیر! آن مراسم نکوداشت که به گمانم از سال 85 آغاز شد و تا سال 88 نیز تداوم شد، مراسم به یادماندنی بود. از آن دست مجالسی که کسی درصدد عرضه ادبیاتی خاص نبود.
وی افزود: در آن مراسم همه ادیبان و فیلسوفان و اندیشمندان گردهم آمده بودند، اما این گردهمایی، آنقدر صمیمی و دوستانه بود که هنوز هم با گذشت این همه سال، در ذهن ما نقش بسته است. از همان جمع‌هایی که می طلبید همه ساده و صمیمانه و روشن سخن بگویند.
روشن‌گویی و روشن‌نویسی وظیفه ماست
خرمشاهی در ادامه از ضرورت ساده‌گویی و ساده‌نویسی سخن گفت و یادآور شد: روش‌گویی و روشن نویسی وظیفه ماست. بهتر است همه ما روشن بگوییم. بعضی‌ها می‌گویند که نوشتن سخت است، اما من گمان می‌برم که سخن گفتن سخت‌تر از نوشتن است.
این قرآن پژوه افزود: برخی فکر می‌کنند که نوشتن به گونه‌ای دیگر است و گفتن به صورتی دیگر. حال آنکه من باور دارم تا وقتی اینگونه فکر می‌کنید، نمی‌توانید بنویسید.
وی با اشاره به مقاله‌ای که در زمینه روانشناسی نثر به نگارش درآورده است، گفت: تز اصلی این مقاله این است که تا زمانی که دوگانه رفتار کنیم، دچار لکنت می‌شویم. چرا باید جور دیگری فکر کنیم و جور دیگری بنویسیم؟ اگر ذهن درست تربیت شود، باید بتواند همانگونه که فکر می‌کند، بنویسد. مگر نوازنده‌ای که بداهه می‌نوازد، می‌اندیشد و بعد می‌نوازد؟
ترس از نوشتن را کنار بگذارید.
خرمشاهی یک توصیه دوستانه هم داشت: من به شما توصیه می‌کنم ترس از نوشتن را کنار بگذارید و باور کنید کاغذ سفید هم هول انگیز است، هراس انگیز است. اما با این وجود می‌توان به کاغذ سفید دست کشید و با کاغذ هم دوست شد. به این توصیه من از امروز عمل کنید و امتحان کنید.

خبرگزاری مهر شناسهٔ خبر: 1322752 - شنبه ۷ خرداد ۱۳۹۰ - ۱۶:۱۵

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.